×××هرچی که توبخوای×××

به مترجمش گفت: يكى از اين كتابها را برايم بخوان. مترجم دست برد بين اين همه كتب، يكى را برداشت و گشود، ديد قرآن است. اول صفحه چشمش را اين آيه جذب نمود:

«انّ هذا القرآن يهدى للّتى هى اقوم»

(قرآن مردم را به استوارترين راه هدايت مى كند)

(سوره اسراء، آيه 9)


براى ناپلئون خواند و ترجمه كرد. ناپلئون از كتابخانه بيرون آمد و شب را تا صبح به فكر اين آيه بود.

صبح بيدار شد و دو مرتبه به كتابخانه آمد. از مترجم خواست از همان كتاب ديروزى برايش بخواند. مترجم هم چند آیه از قرآن تلاوت و معنى کرد، دوباره به خانه برگشت. شب را باز غرق فكر بود.

روز سوم، به كتابخانه برگشت، به خواست ناپلئون، چند آيه از قرآن را مترجم برايش خواند و ترجمه كرد، از كتابخانه بيرون آمدند.

ناپلئون پرسيد: اين كتاب مربوط به كدام ملّت است؟ مترجم گفت: مربوط به مسلمانان است. مسلمانان معتقدند كه اين قرآن است و از آسمان به پيامبر آنها نازل گرديده.

ناپلئون دو جمله گفت: يكى به نفع مسلمين، ويكى به ضرر مسلمانان.

1- من از اين كتاب استفاده كردم، احساس نمودم اگر مسلمانان از دستورات جامع اين كتاب استفاده كنند ذلّت نخواهند ديد.

2- تازماني كه اين قرآن در بين مسلمين حكومت كند، ودر پرتو تعاليم اين برنامه جامع، زندگى كنند، مسلمين تسليم ما نخواهند شد، مگر اینکه ما بين آنها و قرآن جدايى بيفكنيم.